Kuźnia zwycięstw
Historia motoryzacji zawiera nazwiska i symbole sławne na całym świecie. Tak właśnie jest w przypadku Autodelty, spółki ściśle związanej z nazwiskiem znakomitego inżyniera toskańskiego Carlo Chitiego.
To w dużym stopniu jego zasługą jest zbudowanie sportowego wizerunku Alfy Romeo w latach 1963-1984. Wszystko zaczęło się w Udine, gdy Carlo Chiti wraz z Ludovico Chizzolą założyli w 1963 roku Autodeltę – spółkę specjalizującą się w przygotowaniu i obsłudze technicznej samochodów sportowych. Ich głównym klientem stała się Alfa Romeo, z którą podpisali umowę przewidującą konstruowanie, budowę i obsługę około stu pojazdów odpowiadających regulaminowi homologacji modeli wyścigowych. Współpraca potoczyła się znakomicie. Rok później liczba zamówień na takie modele wzrosła do stu dwudziestu. Autodelta zaś, przede wszystkim ze względów logistycznych i funkcjonalnych, przeniosła się do miejscowości Settimo Milanese leżącej na peryferiach Mediolanu. W 1966 roku Autodeltę wykupiła Alfa Romeo. Dzięki tej transakcji miała sprostać rosnącym zamówieniom klientów na samochody wyścigowe. Ówczesny prezes Alfy, Luraghi, który już wcześniej korzystał ze współpracy niewielkich warsztatów, stajni Sant’Ambroeus i Jolly Club, uznał, że najkorzystniejszym rozwiązaniem byłoby posiadanie własnej struktury zewnętrznej specjalizującej się w sektorze sportowym, takiej jak Alpine firmy Renault czy Abarth Fiata. 
Chociaż Autodelta utraciła niezależność, a każdy nowy projekt wymagał zatwierdzenia spółki matki, inżynierowi Chiti pozostawiono dużą swobodę działania. W ciągu dwudziestu lat zaprojektował i zbudował dwadzieścia silników, wykazując niezrównany profesjonalizm i dynamiczność. Jego działalność można podzielić na dwa nurty: zmianę parametrów silników do samochodów Alfy Romeo i konstrukcję własnych silników. Autodelta szybko się rozwijała, a liczba jej pracowników wzrosła do 125 osób. Firma przygotowywała samochody do udziału w mistrzostwach świata marek, mistrzostwach rajdowych, europejskich wyścigach Challenge w klasie turystycznej oraz mistrzostwach Formuły 1. To w Autodelcie powstały słynne modele Alfy GTA, odnoszące zwycięstwa na drogach i torach całego świata i, szczególnie w latach sześćdziesiątych oraz siedemdziesiątych, przyczyniające się do ugruntowania pozycji Alfy Romeo. Oczywiście arcydzieła inżyniera Chiti to nie tylko modele GTA. Autodelta zasłynęła również z modeli 33, początkowo z 8 cylindrami o pojemności 2 litrów, a później równie ż 2,5 oraz 3 litrów. Ten ostatni silnik zamontowano w modelu 33/3, który mistrzostwa świata marek w 1972 roku zakończył na drugim miejscu. Auto, zbudowane według najnowszych w swym czasie zaleceń z dziedziny aerodynamiki, posiadało karoserię zaprojektowaną na podstawie badań przeprowadzonych w galerii wiatru Eiffela w Paryżu. W badaniach uczestniczył świetny francuski specjalista Michel Tetu, który od lat współpracował z Autodeltą. W następnych latach, Chiti zastąpił osiem cylindrów rozwiązaniem jeszcze bardziej niezawodnym i o większej mocy – dwunastocylindrowym silnikiem typu boxer. Dzięki niemu Alfa Romeo zdobyła tytuły mistrza świata na modelu 33 TT 12 w 1975 roku i na 33 SC 12 w 1977 roku. Ten ostatni model wyraźnie przewyższał konkurencyjne auta. Alfa 33 SC 12 wygrała osiem wyścigów, czyli wszystkie w sportowym kalendarzu. Zwycięstwa w równym stopniu odnosili Arturo Merzario i Vittorio Brambilla. Na austriackim torze w Saltzburgring, Merzario jadący samochodem wyposa żonym w silnik z turbosprężarką (pojemność 2134 cm3 i moc 640 KM) wygrał zawody, osiągając fenomenalną średnią prędkość wynoszącą 203,820 km/h. Autodelta w 1976 roku zamontowała własny silnik boxer w samochodach Brabham, występujących w Formule 1. Auta początkowo prowadzili kierowcy Reutemann i Pace, a następnie Watson i Lauda. Przygoda z Formułą 1 trwała do 1983 roku, kiedy to działalność wyścigową powierzono firmie Euroracing, małej stajni Formuły 3, zdobywczyni trzech kolejnych tytułów mistrzostw Europy na czterocylindrowych silnikach o pojemności 2 litrów marki Alfa Romeo. W 1986 roku Autodelta przekształciła się w Alfa Corse. To kolejna nazwa dobrze znana miłośnikom motoryzacji, związana z wielkim sukcesami sportowymi Alfy Romeo z lat trzydziestych. W 1987 roku podpisano umowę z firmą Liger na dostawę do francuskich modeli występujących w wyścigach Formuły 1 nowego silnika Alfy Romeo z turbosprężarką – czterocylindrowego o 16 zaworach i pojemności 1499 cm3. Po opuszczeniu Formuły 1 Alfa Corse skoncentrowała się na światowych mistrzostwach klasy turystycznej, wystawiając dwie Alfy 75 Grupy A, prowadzone przez takich kierowców, jak Nannini, Barilla, Francia i Lafitte.
